FRIENDS- part 1.

Do you still remember the days, where you as a kid crying out loud because of the first day of the class in kinder or whatsoever class you attended the first time?

Continue reading “FRIENDS- part 1.”

Walang pamagat

Paano kaya kung tayo mismo naging direktor ng sarili nating buhay? Magiging happy ending kaya ? o magiging tragic ba?

Maraming katanungan sa isip ko ngayon kung ano ba ang magiging kapalaran ko balang araw. Kung anong magiging trabaho ko,. sinong magiging asawa ko (kung papalarin man) o kaya anak narin para mas masaya . Pero pano kaya kung magpahula ako sa Quiapo ?

Hindi nalang siguro , baka masayang lang 500 ko .

Pero ako lang ba ? ako lang ba yung nakakaramdam ng inggit sa istorya ng mga palabas na-napanuod o kaya sa librong nabasa. Kasi ako OO , pakiramdam ko ayaw kong matapos yung story lalo na’t kung maganda . Ayaw matapos yung film kasi ayaw mong bumalik sa realidad kung saan naroon ka naman talaga.

Yung tipong pagtapos ng palabas ay mapapaisip ka nalang na sana ikaw nalang yung naging bida .